Scorpions Biterken..

Biliyorsunuz bu gece, bir tek mesaj var; buradan, Moskova kızılmeydan'dan tüm dünyaya göndereceğimiz. Sadece tek bir kelime,o kelime "Barış". Bu da "Wind Of Change.."

Wind Of Change, Still Loving You, Send Me an Angel, Rock You Like a Hurricane, Lonely Nights ilk etapta aklıma gelen unutulmaz şarkıları Scorpions'ın. Rock müzik dinleyipte bu parçalardan herhangi birini bilmeyen ya da daha önce dinlememiş bir kişi yoktur, olamaz, olmamalıdır da.

Rock müzik sadece hayatımızdaki hüzün ya da sevinç anlarını dolduran melodiler değildir. Bağımlılıktır, bir hayattır, ciddi bir duruştur,  belki bir felsefe belki bir kavgadır ama kesinlikle yalnızca dinleyip sonra da öylece yolunuza devam edebileceğiniz bir keyif değildir. En azından biz öyle yaşamıştık ve yaşamın bizi bıraktığı köşelerde, renklenen kıyafetlerin içinde ve ya sessiz bir duruşun ardına her döndüğümüzde yine bunu yaşamıştık, yaşıyoruz ve bu böylede devam edecek.

Scorpions müzik hayatına son verme kararı almış. Piyasa bir haber sitesinin, dip bir köşesinde okudum. Üzüldüm, oldukça doğal karşılayacak olsam da üzüldüm yinede. Büyüdüğümüz geceler geldi aklıma, anılarımızda yeri çok büyük. Dedim ya Rock müzik dinleyen her insan bir bunalım anında, bir ayrılış ardına ya da hafif bir gece üzerine mutlaka dinlemiştir Scorpions. İnsanın yad edesi geliyor, üzüldüm ulan demek istiyor en azından. Temelde bunu söylemek istiyordum bende bu makale ile. Ama canımı sıkan bir şeyden de dem vurmam gerekiyor .

Bu haberi duyduktan sonra hali ile detayları merak ettim. Hani bir açıklama yapılmıştır muhakkak, sebebi aşikar belli bir yaşın üzerine gelen her grup bu kararı er ya da geç verecektir ama bu kadar basit olmamalı. Bir çift söz edilmeli üzerine bunların ardından en azından. Kendi kendime etmeyeyim bu sözleri, ulaşabildiğim kadar kişi görsün istedim.

Aklı selim her insanın yapacağı gibi bende google'da listelenen rock müzik ile ilgili haber sitelerine girdim. Onlarca rock ya da metal müzik sitesine girdim. Ama bir tanesine göre bile bu durumun bir haber niteliği taşımadığını görmek üzdü beni.

90'lı yılların sonu, 2000'li yılların başlangıcında Ankara'da bir gençlik yaşadık. İyi ki de yaşamışız. Yüksel Caddesi, Konur sokak, Felsefe vs.. Ankara'da rock müzik dinleyen insanlar neredeyse, orada büyüdük. Çok fazla değildik, çok fazla bar ya da cafe'de yoktu, sokaklardaydık; ucuz cafelerde değerli günlerin zamanıydı. Aynı dönem internetin 56k olduğu zamanlara denk gelir ve bir elin parmaklarını geçecek kadar websiteside yoktur rock müzik ile ilgili. Kasetlerle büyüyen gençliğin cd ile yeni tanıştığı zamanlardır. 18 şarkı 1 cd. 1tb hd'lere diskografilerin gömüleceğini bilseydik bu kadar benimsemezdik herhalde teknolojiyi. Kısır zamanların azınlık müziğini horlanarak dinlemek bile keyifliydi o dönemlerde. Siyah giyen gençlerin caddelerden toplanması gibi vakalar da vardı ama önemli değildi, bu bizim gibi insanları ancak biraz daha öfkelendirirdi o kadar.. Aslında öfkeden ziyade bir duruştu işte bu, ezici popülist kültüre karşı bir duruş belki. Ama dediğim gibi çokta umursamadık bile çünkü konu zaten siyah giyinmek değildi; yaşayamasak bile öyle dönemler biliyorduk ki bizim gibi insanların rengarenk giyindiği çiçek çocuklar denilen hippi kültürü zamanları vardı tarihimizin kitabında. Rock müzik farklı bir olguydu popüler kültürün ayakları altında ezilene dek.

Örneğin Bass gitar çalıyorsanız, öyle çalmalıydınız ki rock müziğin horlandığı bir toplumun içerisindeki sizin dinlediğiniz müzikten nefret eden insanlar bile sanatınıza saygı duymalıydı. Ancak o zaman toplumda bir yer edebilir ve işinizi iyi yaptığınız için ayakta kalabilecek kadar kazanabilirdiniz. Kazanmak ya da kaliteli video kliplerin hükmü geçmiyordu da aslında ama ne olduğu bilinmez bir çaba vardı. Bir müzik vardı ve duyduğumuza gördüğümüzden daha çok önem veriyorduk. Çelişkiliydi tüm bunlar evet, ama bu çelişkilerin ardında duran bir azınlık vardı. Ve her zaman bu çoğunluk kültürü bizleri rahatsız ediyordu. Herkesin düşündüğü gibi düşünmemenin ve herkesin göründüğü gibi görünmemenin önemini biliyorduk. Farklı olmaya değil, sahip olduğumuz farkı bir dava görmüştük kendimize. Nihayetinde insanların kabullenmesini değil yalnızca saygı duymasını bekliyorduk, bunu da kazandık. Örneğin Scorpions'ın müzik hayatına son vermesinden daha önemli bir haber olan Manga'nın Eurovision'a katılması gibi örneklerini her yerde görebilirsiniz artık onlarca olan rock müzik sitesinde.

Şimdi artık uğruna savaşılacak bir değer kalmadığından mı ya da değerler popülist kültür karşısında değer kaybettiğinden mi bilmiyorum ama artık bizim bildiğimiz rock müzik kültürü yok. Rock müzik yapan insanlar var, rock müzik dinlenilebilen yüzlerce bar var, rock müzik festivalleri var, yüzlerce grup var, çok para kazanan müzisyenler var, çok olmasa bile kaliteli müzik icra eden insanlar da var herkese sesini duyurabilen, hala bir yerlerde bir garajda belki hani dibinde bir yerinde hayatın rock müziğe sarılan insanlarda vardır eminim… Güzel olanlar da var.

Bir an düşündüm de, eleştirmeye gerek yok. Bazı yılların, bazı dönemlerin güzellikleri olduğu yerde kalmalı sanırım. Çıkartıp eskitmemek lazım, yıpratmamak lazım. Duyarlı olmak lazım.. Kendimizce ne kadar olabiliyorsak işte.

Since you’re gone there is an empty space Since you’re gone the world is not the same I go back to the places we’ve been Feels like you’re still there I live all those moments again Wishing you were here Since you’re gone there is a lonely heart Since you’re gone nothing is like it was There are memories all over the place Bringing it back all so clear Remember all of those days Wishing you were here All those lonely nights, lonely nights, lonely nights I got to fight for you, yes I do Lonely nights, lonely nights, lonely nights I got to fight for you, yes I do Yes, I do Since you’re gone there is a heart that bleed Since you’re gone I’m not the man I used to be I follow your steps in the snow Traces disappear We know what we’ve lost when it’s gone I’m wishing you were here All those lonely nights, lonely nights, lonely nights I got to fight for you, yes I do Lonely nights, lonely nights, lonely nights I got to fight for you, yes I do Yes, I do I go back to the places we’ve been Feels like you’re still there I live all those moments again Wishing you were here All those lonely nights, lonely nights, lonely nights…